Tom Egberink

Rolstoeltennis

Naam: Tom Egberink
Geboortedatum: 22 december 1992
Woonplaats: Nijmegen
Studie: Economie, Communicatie en Sportmanagement
Sport: Rolstoeltennis, dubbelspel
Prestaties: 3x WK goud Jong Oranje; WK goud Oranje; Doublemasters goud; Wimbledon goud

Gekwalificeerd door: een negende plaats in het dubbelspel op de wereldranglijst per 21 mei 2012 (mei 2012).

Wedstrijddata tijdens de Spelen: 1 tot en met 8 september

In de top twaalf op de wereldranglijst staan of bij de beste tien koppels van de wereld van het dubbelspel horen op 21 mei 2012. Zo luidde de Paralympische kwalificatie-eis voor rolstoeltennisser Tom Egberink. Een uitdaging, want daar zou de pas 19-jarige Egberink nog hard voor moeten werken. “In het begin was het wel even spannend of ik het zou halen ja of nee. Op 21 mei stond ik op de wereldranglijst achttiende bij het enkelspel. Dat was niet genoeg, maar gelukkig stond ik op de ranglijst van het dubbelspel negende. Dat was genoeg om me te kwalificeren voor Londen.”

Op Wimbledon, afgelopen juni, heeft Egberink laten zien dat hij op de Paralympische Spelen thuishoort. Samen met zijn Franse dubbelpartner Michael Jeremiasz won hij daar de titel. “Het was mijn allereerste Grand Slam. Dat we de finale haalden, vond ik al heel erg mooi. In de finale moesten we tegen Ronald Vink en Robin Ammerlaan tennissen. Twee Nederlanders met ontzettend veel ervaring. Dat we die partij zouden winnen, had ik nooit verwacht. Dat was toch wel heel erg vet.”

Keeper bij de E1
Egberink is geboren met zijn onderbeen op de plaats van zijn bovenbeen. “Ik heb dus maar een half been. In mijn jeugd zat er nog een voetje aan, maar die heb ik op mijn negende laten amputeren. De voet groeide mee, zat in de weg en het ging steeds meer pijn doen. Op een gegeven moment was dat zo erg dat ik er niet meer tegen kon. Toen heb ik samen met mijn ouders besloten om het te laten amputeren. Ik denk dat het een goede beslissing is geweest. Ik heb nu een mooie stomp en in het dagelijks leven loop ik gewoon met een prothese. Alleen als ik op reis ga of als ik moet tennissen, zit ik in een rolstoel.”

Voor zijn amputatie was Egberink ook al sportief. Als klein jongetje was voetbal zijn passie. “Ik was keeper bij de E1. Ik deed het ook best aardig, maar bij de D’tjes krijg je te maken met een groter doel. Dat was voor mij, met mijn been, niet te doen. Ik heb toen nog twee jaar met dispensatie in de E’tjes gespeeld, maar dat is op een gegeven moment ook niet leuk meer. Je teamgenoten zijn dan toch een heel stuk kleiner en jonger dan jij. Mijn vriendjes zaten gewoon in de D’tjes. Toen moest ik dus stoppen, terwijl ik het helemaal super vond. Ik ben op zoek gegaan naar een andere sport en toevallig zag mijn vader in de krant een stukje over rolstoeltennis dat zeven kilometer van mijn toenmalige woonplaats Dalen gegeven werd. We gingen kijken en ik was direct verkocht."
Egberink, door zijn studie aan het Johan Cruijff College woonachtig in Nijmegen, had zijn sport gevonden en vanaf het moment dat hij in die rolstoel stapte, ging het hard. Hij kwam al snel bij de Nederlandse jeugdselectie terecht en vanaf zijn dertiende speelt hij internationale wedstrijden. “Dat heeft er voor gezorgd dat ik heel erg snel volwassen ben geworden. Ik was veel verder in dingen dan andere kinderen van mijn leeftijd. Als kinderen uit mijn klas dan iets deden, dan dacht ik 'doe niet zo kinderachtig. Dat is toch niet normaal'. Maar voor die leeftijd is dat dan wel normaal. Ik heb gewoon een heel andere jeugd gehad.”

Steun van het thuisfront
De steun van zijn ouders is voor Egberink heel erg belangrijk geweest. En dat is het nog steeds. “Zonder mijn ouders was ik waarschijnlijk nooit zo ver gekomen. Mede doordat mijn vader waanzinnig veel tijd heeft gestopt in het zoeken naar sponsoren, heb ik de wereld rond kunnen reizen om de benodigde punten te halen om zodoende aan mijn grootste wens te voldoen: meedoen aan de Paralympische Spelen. Ik heb sinds kort mijn rijbewijs, dus nu kan ik zelf naar trainingen en wedstrijden rijden, maar daarvoor moesten zij mij altijd brengen. Ze komen nog steeds graag kijken als ik bijvoorbeeld een leuke wedstrijd in Duitsland speel. Ze zijn wel trots, maar daarnaast ook ontzettend nuchter en zeggen altijd dat ze nog een zoon hebben als de aandacht weer eens te veel naar mij gaat. Daarnaast stimuleren ze mij ook om te blijven studeren, want als je af moet haken met een blessure, heb je er niets meer aan dat je wel aardig kon tennissen. Ik heb heel erg veel aan hen te danken.”

Zijn ouders en zijn jongere broertje zijn er straks in Londen ook bij. “Hij is drie jaar jonger dan ik. Hij vindt het soms wel eens lastig. Op verjaardagen eis ik vaak, onbedoeld, de aandacht op. Mensen willen weten waar ik ben geweest, hoe ik heb gespeeld… Maar aan de andere kant is mijn broertje ontzettend trots en ziet hij ook de andere, leuke kant. Hij gaat mee naar grote wedstrijden. Ontmoet grote tennishelden als Roger Federer. Dat zijn dingen die niet iedereen kan zeggen. Ik ben blij dat mijn ouders en broertje er straks in Londen bij zijn. Dat geeft, denk ik, toch een apart gevoel als ik aan het tennissen ben.”

Voor een medaille in het dubbelspel
In Londen denkt Egberink ver te komen in het dubbelspel, samen met zijn Nederlandse partner Maikel Scheffers. “In januari hebben Maikel en ik besloten om samen op de Paralympische Spelen te dubbelen. Op het veld vullen we elkaar goed aan. Hij is erg snel en ik kan goed druk uitoefenen vanuit het achterveld. Maikel is daarentegen aan het net weer heel goed. We zijn er allebei klaar voor en gaan voor een plak in Londen.”

Tom Egberink is ambassadeur van de Johan Cruijff Foundation. Samen met dertien andere sporters geeft hij een gezicht aan ‘de 14 van Johan’. “Haha, Johan Cruijff staat niet in mijn telefoon, maar ik word wel vaak gevraagd om bij evenementen te zijn. Helaas kan ik daar vaak niet bij zijn vanwege toernooien in het buitenland. Het initiatief vind ik erg goed. Mede dankzij het Johan Cruijff College, waar ik studeer, kan ik topsport en mijn studie combineren.”

Volg Tom Egberink via:

Twitter: @TomEgberink
Facebook: facebook.com/tomegberink
Site: www.tomegberink.nl