Marije Oosterhuis

Zwemmen

Naam: Marije Oosterhuis
Geboortedatum: 21 juni 1995
Woonplaats: Delfzijl
Studie: VMBO-T
Sport: Zwemmen, S10
Prestaties: EK brons 100m rugslag (2011)

Gekwalificeerd tijdens: Open NK Eindhoven op de 100m rugslag (december 2011)

Wedstrijddata tijdens de Spelen (Nederlandse tijd): 
- 31 augustus, 11.32, series (50m vr)
- 31 augustus, 19.24, finale (50m vr)
- 4 september, 11.44, series (100m rs)
- 4 september, 19.52, finale (100m rs)
- 5 september, 11.11, series (400m vr)
- 5 september, 18.57, finale (400m vr)

De Olympische en Paralympische Spelen van Beijing moest ze nog vanuit het ziekenhuisbed kijken. Nu, vier jaar later, heeft zwemster Marije Oosterhuis zich zelf gekwalificeerd voor de Paralympische Spelen. Een droom die komt voor de jonge zwemster uit Delfzijl. “Niet veel meisjes van mijn leeftijd kunnen zeggen dat ze naar de Spelen gaan. En dat ik vier jaar geleden nog vanuit het ziekenhuisbed moest volgen en nu zelf mag, dat is natuurlijk geweldig!”

In 2008 werd er bij de nu zeventienjarige Oosterhuis een Syniovia Sacroom in haar rechterbeen ontdekt. Een tumor in haar spieren. Na verschillende chemokuren en operaties werd de tumor weggehaald, maar daarbij zijn ook haar zenuwen en haar spieren geraakt. Hierdoor is functioneert haar rechterbeen niet optimaal. “Ik kom uit in de klasse S10. De klasse voor de mensen met een lichte beperking. Tijdens de Paralympische Spelen zwem ik drie afstanden. De 100 meter rugslag, de 50 en de 400 meter vrije slag.”

Na vijf meter al kapot
Na haar ziektebed begint Oosterhuis in februari 2009 weer met zwemmen. De oncoloog zegt dat het goed is voor haar revalidatie, maar het zwemmen ging niet vanzelf. “Ik deed voor mijn ziekte ook aan zwemmen. In 2007 heb ik zelfs nog aan het NJK meegedaan, daarna was het afgelopen. Ik was ontzettend blij dat de oncoloog zei dat zwemmen de beste revalidatie was, maar de eerste keer weer in het zwembad, was ik na vijf meter al helemaal kapot. Ik kon niet meer.”

Ze klom uit het bad en strompelde naar de kleedkamer. Frustrerend, maar Oosterhuis is geen opgever. “Ik wist hoe hard ik daarvoor kon zwemmen, maar ik kon het ook goed relativeren. Door de ziekte stond mijn conditie weer helemaal op nul. Het was zwaar om weer op conditie te komen, maar ik had het geduld om beter te worden. Elke keer weer een meter verder zwemmen. Opgeven zit niet in mij. Je kan alleen maar beter worden, dus daar hield ik me aan vast. Inmiddels zwem ik alweer vijf kilometer als we een duurtraining hebben.”
Paralympische Talentdag
In de zomer van 2009 ging de zwemster uit Delfzijl op kamp met kinderen die ook ziek waren geweest. Daar kwam ze een meisje tegen dat aan parazwemmen deed. “Ik dacht: dat is ook iets voor mij. Ik moest worden gekeurd en via een beetje zoeken op internet kwamen we uit op de Paralympische Talentdag. Daar heb ik me voor ingeschreven en bij het zwemmen stond Mark Faber, de bondscoach van de nationale selectie, ook op de kant. Hij pikte mij er uit en sindsdien zit ik in de nationale selectie.”

Nu traint ze fulltime en daarnaast gaat ze ook nog naar school. “Het is wel eens zwaar, maar het went ook. Ik zit op het Johan Cruijff College en doe mijn studiejaar nu in twee jaar. Ik heb de eerste helft van mijn vakken afgesloten en volgend jaar doe ik de andere helft. Door de voorbereiding op de Paralympische Spelen ben ik vaak van huis, waardoor ik veel lessen moet missen. Samen met mijn zwemcoach en mijn studiebegeleider hebben we besloten dat dit de beste oplossing was.”

Finaleplaats
Alles staat in het teken van de Paralympische Spelen. De verwachtingen van het evenement zijn ook groot van Marije Oosterhuis. “Ik verwacht er best veel van. Dat er straks 17.000 mensen op de tribunes zitten. Daar krijg ik een kick van, maar ik verwacht niet dat ik daar voor de wedstrijd nog mee bezig ben. Dan focus ik me vooral op mijn eigen wedstrijden.”

Dan gaat Oosterhuis voor drie persoonlijke records. Een medaille zit er waarschijnlijk niet in. “Als je realistisch bent, dan is een medaille halen heel moeilijk. Ik wil goede tijden zwemmen, persoonlijke records en dan hoop ik op een finaleplaats. Op de 100 meter rugslag is die kans het grootst. Natuurlijk wil ik een medaille, maar de concurrentie is gewoon heel groot. Niets is onmogelijk, maar het is wel heel moeilijk. Dit is een voorproefje. Over vier jaar ga ik in Rio de Janeiro voor de medailles.”


Volg Marije Oosterhuis via:

Twitter: @marijtjeh1
Site: marijeoosterhuis.wordpress.com