Elvira Stinissen

Zitvolleybal

Naam: Elvira Stinissen
Geboortedatum: 26 maart 1979
Woonplaats: Den Haag
Werk: Consulent Sportservice Zuid-Holland
Sport: Zitvolleybal
Prestaties: OS zilver (2004); OS brons (2008); EK goud (2003, 2005, 2007, 2009); WK goud (2002, 2006); EK zilver (2011);

Gekwalificeerd tijdens: het Europees kampioenschap in Nederland met een tweede plaats (november 2011)

Wedstrijddata tijdens de Spelen:
- 31 augustus, 20.00, NED-JAP
- 1 september, 17.00, GBR-NED
- 2 september, 12.00, NED-UKR
- vanaf 3 september vervolgrondes


Het eerste kwalificatietoernooi voor de Paralympische Spelen was een wake-upcall voor de zitvolleybalsters. Het wereldkampioenschap verliep niet zoals verwacht en aan het einde van het toernooi gingen ze met lege handen naar huis. Geen medaille en belangrijker, nog geen kwalificatie voor de Spelen. En dat was een flinke klap voor Elvira Stinissen, aanvoerster van het zitvolleybalteam. “We waren regerend wereldkampioen en wisten wel dat we die titel waarschijnlijk niet gingen prolongeren. Maar dat we niet op het podium zouden eindigen, dat had ik niet verwacht.”

Nu hadden de dames nog maar één kans op een ticket naar de Paralympische Spelen. Op het Europees kampioenschap in Nederland moest het gaan gebeuren. “Daar was het toch nog even afwachten hoe en of we ons gingen plaatsen voor de Paralympische Spelen. Het toernooi voor het EK, in Oekraïne, speelden we echt waardeloos. We verloren bijna alles! Dan knijp je hem toch even.”

Na de slechte prestaties zijn de dames bij elkaar gaan zitten om te praten. “Er zijn toen flink wat bommen ontploft, maar dat heeft ons uiteindelijk wel geholpen. Tijdens het EK in Rotterdam ging het stapje voor stapje steeds beter. De finale verloren we helaas van Oekraïne, maar het feit dat we toch weer een ticket voor Londen in de wacht sleepten, was echt mega gaaf!”

Binnen een jaar in Oranje
Stinissen, woonachtig in Den Haag, ging ruim tien jaar geleden voor het eerst zitvolleyballen. Stinissen mist vanaf haar geboorte een bovenbeen. Hierdoor loopt ze in het dagelijks leven met een prothese. Via een sportconsulent van een revalidatiecentrum in Utrecht kwam ze in aanraking met zitvolleybal. Ze ging een keer bij een club in de buurt trainen en al snel zat ze in het nationale team. “Dat is een voordeel, maar ook een nadeel gehandicaptentopsport. Als je een beetje talent hebt, zit je al gauw in een nationaal team. Ik had wel andere sporten beoefend, maar nooit volleybal en toch zat ik binnen een jaar in het nationale team. Dat blijft natuurlijk een gekke gedachte.”

Een gevaarlijke uitspraak, maar hiermee wil de Haagse niet suggereren dat ze gehandicaptensport geen topsport is. “In de afgelopen jaren is het niveau en vooral ook de topsportbeleving en –mentaliteit juist ontzettend gegroeid. Wij trainen nu bijvoorbeeld vijf dagen in de week. Dat zijn normale volleybaltrainingen, maar ook mentale trainingen, conditie- en krachttrainingen. Als de competitie is afgelopen pakken we de zaterdag er ook nog bij en trainen we dus zes dagen per week. Dat mag je best topsport noemen.”

Het verschil met tien jaar geleden, toen Stinissen net begon, is groot. Toen trainde het nationale team één keer in de week met elkaar. Alleen voor grote toernooien werd dat aantal opgeschroefd. “De Paralympische sport wordt steeds professioneler. Met één of twee keer trainen in de week red je het niet. Het is echt topsport. Het krijgt ook steeds meer aandacht. De aandacht die het verdient. Om die verandering mee te maken is erg leuk.”

Atletencommissie IPC
Om zich meer in te zetten voor de Paralympische sport stelt Stinissen zich verkiesbaar voor de atletencommissie van International Paralympic Committee (IPC). “Jeroen Straathof vroeg of ik daar iets voor voelde. Dat vond ik natuurlijk heel gaaf. De verkiezingen zijn tijdens de Paralympische Spelen, dus ik moet wel goed plannen. De campagne moet de voorbereidingen van de Spelen zelf natuurlijk niet in de weg zitten. Ik zou het wel ontzettend gaaf vinden als ik straks, na de Paralympische Spelen, in de atletencommissie plaats mag nemen. Dat is best een bijzondere taak.”

Maar voor het zover is, wil Elvira Stinissen eerst nog presteren op de Paralympische Spelen. Daar wil ze samen met haar team op het podium eindigen. “Na de bronzen medaille in Beijing zeiden we allemaal: “In Londen gaan we absoluut voor goud.” Na de prestaties op het WK en EK zijn we iets realistischer. We gaan nu absoluut voor een medaille. Dat is zeker haalbaar Het aantal concurrenten is toegenomen ten opzichte van Beijing, maar wij draaien nog steeds mee op het hoogste niveau. Het eerste doel in Londen is dus een medaille halen en de droom is natuurlijk om goud te halen. Als een gouden medaille er in zit dan gaan we daar zeker voor. Ik heb er echt ontzettend veel zin in! Binnenkort is het al zover, de tijd vliegt echt voorbij.”

Volg Elvira Stinissen via:

Twitter: @ElviraStinissen
Facebook: facebook.com/elvirastinissen