Prins Hendrik 200x150 De immer aanwezige Prins Hendrik 4

De immer aanwezige prins Hendrik

Prins Hendrik 300x200
Waar koningin Wilhelmina zich tijdens de Olympische Spelen Amsterdam 1928 maar sporadisch liet zien, liep Prins Hendrik juist de deur plat. Daarmee onderstreepte de prins-gemaal dat hij wel degelijk een band had met de Olympische beweging. Het zat in de familie, want zijn broer Adolf Friedrich was van 1926 tot en met 1956 lid van het IOC en was in 1949 zelfs voorzitter van het Olympisch Comité van West-Duitsland.

In 1900 verloofde Hendrik zich met Wilhelmina, om in 1907 voor het eerst op te duiken in Nederlandse Olympische kringen. Baron Van Tuyll was dat jaar organisator van een grote vergadering van het IOC in Den Haag – de eerste op Nederlandse bodem – waarvan Hendrik de beschermheer werd. Baron van Asbeck bezocht deze bijeenkomst als adjudant van de prins, wat een bijzonder goede indruk maakte bij Pierre de Coubertin, de geestelijk vader van de moderne Olympische Spelen. “Hij verzocht dank over te brengen voor ’s Prinsen belangstelling en wijdde eenige hartelijke woorden aan H.M. de Koningin.” Nederland had een goede beurt gemaakt bij het IOC, mede dankzij Hendrik.

Hendrik liet zich ook graag zien bij huldigingen en feesten, zoals bij een lunch ter ere van de schermers, die op de Olympische Spelen van 1912 twee bronzen medailles hadden gewonnen. “Met veel genoegen”, opende Hendrik deze bijeenkomst, “heb ik gevolg gegeven aan de vriendelijke uitnoodiging van den Nederlandschen Amateur-Schermbond om mede hulde te brengen aan de équipe, die in Stockholm zoo kranig Nederland heeft vertegenwoordigd.”

Dergelijke feestelijkheden hebben tijdens de Winterspelen van 1928 in het Zwitserse St. Moritz zelfs bijna het leven gekost van Hendrik. Schaatser Siem Heiden vertelde hierover op hoge leeftijd een bijzonder verhaal aan schaatshistoricus Marnix Koolhaas. Heiden had in St. Moritz, samen met schaatser Willem Kos, een bezoek gebracht aan een feestje van de prins, waar ze iets te veel hadden gedronken. Wat aangeschoten waggelden ze daarna door de sneeuw toen ze opeens gerochel vanuit een sneeuwhoop hoorden. Het was van de prins der Nederlanden, die zo dronken en onderkoeld was dat hij niet meer op eigen benen kon staan. Dankzij de schaatsers was Hendrik niet doodgevroren, wat vanzelfsprekend geheim moest blijven. De adjudant van de prins overhandigde Kos en Heiden daarom zes sloffen sigaretten met gouden Hollandse leeuwtjes in ruil voor zwijgen. Vlak voor zijn dood verbrak Heiden echter het stilzwijgen.

Zes jaar later overleed Hendrik door een hartstilstand. De sportwereld reageerde geschokt op het heengaan van de man, die decennialang betrokken was geweest bij de Olympische beweging. Het gat zou enkele jaren later worden gevuld door prins Bernhard, die Juliana voor de eerste keer zou zien op de Olympische Winterspelen van Garmisch Partenkirchen 1936.

Foto: Prins Hendrik reikt de prijzen uit na afloop van de 'Athletiekwedstrijden om de Prins Hendrik-beker', Hilversum 1930.

Bron:

  • Jurryt van de Vooren, 100 jaar Nederland op de Olympische Spelen (Arko Sports Media 2012)
  • Foto: ANP

Reageer op dit bericht

Naam
E-mail
Reactie
Deel dit via:

#Sporthistorie