Leontien van Moorsel 200x150 2004: Leontien van Moorsel Video 2004

Leontien van Moorsel

Leontien van Moorsel tijdrit 200x300
Naam: Zijlaard-van Moorsel, Leontine Martha Henrica Petronella (Leontien)
Geboren: 21 maart 1970 te Boekel

2004, Zomerspelen XXVIII te Athene, Griekenland
Sport: wielrennen
Onderdeel: wegwedstrijd
Prestatie: in de laatste ronde gevallen en niet gefinisht
Onderdeel: individuele tijdrit
Prestatie: goud in 31:11,53; gemiddelde snelheid 46.165 km/u
Onderdeel: individuele achtervolging
Prestatie: brons na winst op Katherine Bates (Aus) in 3:27,037

2000, Zomerspelen XXVII te Sydney, Australië
Sport: wielrennen
Onderdeel: individuele achtervolging
Prestatie: goud, na winst in finale op Marion Clignet (Fra) in 3:33,360 (50.619 km/u)
Onderdeel: puntenkoers
Prestatie: zilver met 16 punten
Onderdeel: wegwedstrijd
Prestatie: goud in 3:06:31
Onderdeel: individuele tijdrit
Prestatie: goud in 42:00; gemiddelde snelheid 44.56 km/u

1992, Zomerspelen XXV te Barcelona, Spanje
Sport: wielrennen
Onderdeel: individuele achtervolging
Prestatie: achtste plaats in 3:49.795/46.998 km/u
Onderdeel: wegwedstrijd
Prestatie: 23ste plaats in de tijd van 2:05:03


Nooit had ze meer geleden, nooit was de pijn zo overheersend geweest. Maar Leontien Zijlaard-Van Moorsel was woensdag 18 augustus 2004 in Athene 2004 door niets en niemand van goud in de tijdrit af te houden. Haar vierde Olympische titel, na de drieklapper van Sydney, betekende een passend afscheid voor de koningin van het vrouwenwielrennen. 

Vier dagen later sloot Van Moorsel haar wielerloopbaan af met een bronzen plak op de individuele achtervolging. Aan het eind van het jaar werd ze voor de zesde maal gelauwerd met de titel Sportvrouw van het jaar. In 2005 kreeg ze de Fanny Blankers-Koen Carrièreprijs.

Bekijk beelden van de huldiging van Van Moorsel in Athene 2004:

Tijdens haar gouden tijdrit sloeg de onzekerheid toe, toen na tien kilometer een niet te harden hoofdpijn opkwam. Ze dacht aan haar mislukte wegrace, die de zondag ervoor op het asfalt eindigde na een val. "Maar misschien kwam die koppijn ook wel omdat ik ervoor gekozen had geen bidon mee te nemen en te weinig had gedronken. Ik maakte me zorgen. Dacht: direct knapt er iets in mijn hoofd.''

Van Moorsel bezat echter een haast on-Nederlandse mentaliteit. Ze ramde als het moet door pijngrenzen heen. Op jacht naar een heilig doel. Een medaille wilde ze halen in Athene, maar wie haar goed kent, weet dat ze zeker in de tijdrit niet met minder genoegen
zou nemen dan goud. Zeker na het mislukte optreden op de weg, dat haar bijna een dramatisch afscheid van de wielersport had opgeleverd. "Je denkt aan al die keren dat je die col in de Sierra Nevada bent opgereden, aan alles wat je ervoor gelaten hebt, aan de voeding waar je het hele jaar op hebt gelet, aan alles dat je jezelf ontzegd hebt al die jaren.''

Die zondagavond was het nog een grote treurnis geweest. "De donkerste bladzijde uit haar loopbaan'', meende vader Van Moorsel, die samen met zijn vrouw in een volgauto achter 'Tinus' was aangereden. "Ik had dinsdagavond toen ik ze aan de telefoon had het gevoel gekregen dat het wel goed zat. Ik rijd al mijn longen uit mijn lijf, had ze gezegd.''

Van Moorsel had besloten nog een keer haar lichaam te teisteren. "Topsport is soms niet gezond, dat is me weer gebleken'', lachte ze naderhand. De dag was niet zo vrolijk begonnen. "Ik was chagrijnig, dat heeft Michael geweten.''

Maar Michael Zijlaard, haar man, kent de buien van zijn vrouw al langer. "Ik kon niks goed doen, gisteren al niet. Als ik een handdoek ergens neerlegde was het niet goed. Verplaatste ik 'm, was het weer niet goed. Ik moest dat ding bijna opvreten.'' Maar Zijlaard wist uit ervaring dat het wel goed zat met zijn vrouw.  "Vanochtend begon ze nog over het materiaal, wilde ze opeens op haar reservefiets rijden. We hebben maar een wiel verwisseld om Leontien een beetje gerust te stellen.''

Die onzekerheid heeft Van Moorsel altijd gehad. "Ik ben niet iemand die zegt: hier kom ik aan, ik ben de beste. Zeker bij een tijdrit gaat het om de vorm van de dag.'' Het verbaasde weinigen dat het met de vorm wel goed zat. Van Moorsel was halfweg de snelste en hield haar op dat moment veroverde voorsprong van 24 seconden op de Amerikaanse Deirdre Demet-Barry tot het einde vast.

Van Moorsel werd in 2004 jaar voor de zesde keer gekozen tot Sportvrouw van het jaar, een record dat ze deelt met kunstrijdster Sjoukje Dijkstra. Ook kreeg Van Moorsel de Fanny Blankers-Koen Carrièreprijs.

Bronnen:

  •  ANP
  • www.nocnsf.nl 
  • Statistische gegevens: Olympisch Oranje, Ton Bijkerk (Tirion Sport, 2008)
  • Foto: ANP 
  • Beelden: NOS

Reageer op dit bericht

Naam
E-mail
Reactie
Deel dit via:

Erfgoed Van Moorsel

Bekijk de fiets waarmee Leontien van Moorsel uitkwam in Athene.

#Sporthistorie