Iris Pruysen

Atletiek

Naam: Iris Pruysen
Geboortedatum: 26 november 1987
Woonplaats: Zwijndrecht
Werk: Microbiologisch analist bij RLM Dordrecht
Sport: Atletiek, F44
Prestaties: EK brons 100m (2012); EK brons 200m (2012)

Gekwalificeerd tijdens: de Bayern International in Leverkussen voor het verspringen met 4.78m (juli 2012)

Wedstrijddata tijdens de Spelen:
- 1 september, 20.33, series (100m)
- 2 september, 11.11, finale (verspringen)
- 2 september, 22.32, finale (100m)
- 5 september, 12.03, series (200m)
- 6 september, 21.38, finale (200m)


Ze kwalificeerde zich pas de één na laatste wedstrijd voor de Paralympische Spelen. Kantje boord voor verspringster Iris Pruysen. “Het was echt op het nippertje. Ik doe nog niet zo lang aan atletiek, waardoor ik eigenlijk pas voor de Paralympische Spelen in Rio de Janeiro ging. Maar door de progressie die ik vorig seizoen heb geboekt, was ik ineens al kandidaat voor de Spelen in Londen.”

De kwalificatie-eis van 4.60 meter zat er hele seizoen al in, maar toch lukte het haar niet om de afstand te overbruggen. “De progressie die ik boekte was groot, maar niet alleen bij het springen. Ook op de loopnummers werd ik steeds sneller. Hierdoor moest ik mijn aanloop bij het verspringen ook steeds bijstellen. Daar heb ik wat problemen mee gehad. Om een goede sprong te maken, moet de aanloop perfect zijn. Maar dat was ie vaak niet.”

Daardoor sprong Pruysen vaak ongeldig. Bij het Europees kampioenschap in Stadskanaal zelfs vijf keer. Maar ook pech speelde een grote rol. “Ik had de limiet al twee keer gesprongen, maar met te veel rugwind. Ik werd steeds zenuwachtiger naar mate de tijd verstreek. Toen ik in Leverkusen eindelijk 4.78 meter sprong, toen was ik wel even opgelucht. Maar toen moest ik nog afwachten of ik een startplek zou krijgen.”

Het verlossende woord
Er hadden zich namelijk meer vrouwelijke atleten gekwalificeerd dan dat er startplekken waren. Daardoor zou één gekwalificeerde atlete niet naar de Paralympische Spelen gaan. “Mede door mijn late kwalificatie zat ik echt nog in spanning. 17 juli werd de afvaller gebeld en als je niet werd gebeld dan moest je om half elf op Papendal zijn. Ik woon in Zwijndrecht, dus ik moest om negen uur al van huis weg. Ik was nog niet gebeld, maar ik dacht wel: Shit, straks belt de bondscoach terwijl ik in de auto zit. Hoe dichter ik bij Papendal kwam, hoe blijer ik werd. Het verlossende woord dat ik naar de Paralympische Spelen mocht, was voor mij wel echt een juichmoment.”
Explosie door gaslek
In 2006 was Iris Pruysen op zeilkamp waar door een gaslek een explosie ontstond. Ze was op de verkeerde plaats op het verkeerde moment. Haar been was er dusdanig beschadigd dat amputatie noodzakelijk was. “Dat was heel heftig. Ik moest revalideren en leren lopen met een prothese.”

Al snel wilde Pruysen na haar revalidatie weer gaan sporten. Ze had jarenlang aan korfbal gedaan en wilde dat weer oppakken. “Ik wilde dat zoveel mogelijk hetzelfde bleef, dus ik ging weer korfballen. Het ging alleen niet meer zoals vroeger. Het snelle lopen en keren zat er niet meer in. Toen heb ik drieënhalf jaar geleden een sprintvoet gekregen en ik was gelijk verliefd. Het sporten werd steeds meer en ik werd er steeds beter in. Dat fanatisme heb ik altijd al wel gehad, maar nooit op topsportniveau.”

Naast haar trainingsuren is de atlete uit Zwijndrecht ook nog aan het werk. Twee dagen in de week werkt ze als microbiologisch analist. “Ik werkte eerst vier dagen in de week, maar dat is twee dagen in de week geworden in de aanloop naar Londen. Na Londen ga ik helemaal stoppen met werken. Het is toch vermoeiend om sport en werk te combineren en ik wil vier jaar helemaal voor de sport gaan. Progressie boeken en kijken of ik me kan plaatsen voor de Paralympische Spelen in Rio de Janeiro.”

Gewoon goed springen
Maar eerst staan de Paralympische Spelen in Londen nog op het programma voor Pruysen. “Het lijkt me supergaaf om alleen al met zijn allen in de callroom te staan. Ik heb geen idee wat ik kan verwachten. We zijn wel naar het Test Event geweest, dus ik heb wel al iets gezien, maar dat weegt niet op tegen wat ik straks te zien krijg denk ik.”

De concurrentie is moordend voor de verspringster. Alleen aan de Nederlandse deelneemsters Suzan Verduijn en Marije Smits heeft ze al twee geduchte concurrenten. “Een medaille pakken is niet mijn doel. Ik wil gewoon goed springen, een persoonlijk record. Natuurlijk als een medaille er in zit dan is dat heel mooi, maar ik denk dat ik daar nog net iets te onervaren voor ben. Ik ga sowieso door tot Rio en dan ga ik voor goud!”


Volg Iris Pruysen via:

Twitter: @IrisPruysen
Facebook: facebook.com/irispruysen
Site: www.irispruysen.nl