Mischa Rossen

Zeilen

Naam: Mischa van Rossen
Geboortedatum: 23 maart 1972
Woonplaats: Amsterdam, Noord-Holland
Werk: Fulltime sporter
Sport: Zeilen, Sonar
Prestaties: OS zilver 2004; WK goud 2010
Eerdere deelname: Sydney 2000 en Athene 2004

Gekwalificeerd tijdens: het wereldkampioenschap in Port Charlotte, Florida door een vijfde plaats in de Sonarklasse (februari 2012)

Wedstrijddata tijdens de Spelen:
- 1 september, 12.00 – 19.00 (2 races)
- 2 september, 12.00 – 19.00 (2 races)
- 3 september, 12.00 – 19.00 (2 races)
- 4 september, 12.00 – 19.00 (2 races)
- 5 september, 12.00 – 19.00 (2 races)
- 6 september, 12.00 – 19.00 (medal race)

Na het winnen van een zilveren medaille op de Paralympische Spelen in Athene besloten de leden van het Sonarteam de stekker uit hun samenwerking te trekken. Het was tijd voor zeiler Mischa Rossen en zijn teamgenoten om zich te gaan richten op hun maatschappelijke carrière. Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan. Tijdens een jaarlijks zeildinertje vroeg Thierry Schmitter, zeiler in de 2.4 mR-klasse, aan de drie Sonarmannen of ze niet met het wereldkampioenschap in eigen land mee moesten doen. “We keken elkaar aan en dachten: hier moeten we aan meedoen.”

“En zo geschiedde”, zegt Mischa Rossen. De Amsterdammer en Marcel van de Veen en Udo Hessels waren het niveau van Athene en alle voorgaande jaren nog niet kwijt. “Op de één of andere manier lukte het ons gelijk om tijdens de eerste wedstrijden weer hoog te eindigen. De eerste wedstrijd werden we tweede en tijdens de wedstrijd daarna, het WK in eigen land in 2010, werden we wereldkampioen. Of wij nou zo goed waren of de tegenstanders zo slecht, weet ik niet. Ik denk dat wij vooral door onze vele ervaringen zo snel weer op hoog niveau konden meedoen.”

Het spelletje weer spelen
Toch ging het niet meteen weer vanzelf bij Rossen. “Het was zwaar en moeilijk, maar ook ontzettend leuk om weer in die boot te zitten. In die vijf jaar is mijn conditie echt achteruit gerend. Ik ging van fulltime zeilen naar een redelijk simpele baan. Als je dan weer gaat zeilen, verkijk je je er op hoe lastig het is en hoeveel kracht er bij komt kijken. Maar dat we nu weer dat spelletje op het water spelen, dat is zo geweldig!”

Om dat spelletje weer goed te kunnen spelen, traint Rossen veel in de 'gym'. Dat is ook wel nodig, want als voordekker heeft hij veel kracht nodig. “In de boot doe ik de fok en de trim. Ik ben het meest flexibel op de boot. Marcel doet de grootschoot, ook wel het grote zeil genoemd en Udo doet het roer. We hebben allemaal onze kwaliteiten. Marcel moet snel handelen, maar doet dat met maar één arm. Ook daar komt veel kracht bij kijken. Udo is vooral in zijn hoofd bezig om het spelletje zo goed mogelijk te spelen. Hij zorgt er voor dat we de goede koers varen.”

Motorongeluk
Door een motorongeluk kreeg Mischa Rossen een spierziekte. Daardoor moet hij nu zijn rechteronderbeen missen. Een keuze die hij zelf heeft gemaakt. “Heel kort door de bocht: bloedvaten in mijn onderbeen werden vernauwd. Na jarenlang geploeter heb ik zelf besloten om het been te laten amputeren. Ik kon bijna niks, dus het was letterlijk een blok aan mijn been,” zegt hij lachend. “Het is één van de betere keuzes in mijn leven geweest. Ik kan veel meer zonder dat been, dan mét dat been.”
Met de nieuwe boot voor goud
De Amsterdammer en zijn teamgenoten zeilden de eerste wedstrijden met de oude boot uit Athene, maar inmiddels hebben ze een gloednieuwe boot. Iets waar Rossen ontzettend trots op is. “Toen we op het idee kwamen om weer te gaan varen, hebben we gevraagd waar de oude boot was. Het bleek dat die na Athene nog een paar keer was gebruikt, maar daarna heeft hij jarenlang in de kast gestaan. Niemand had die boot onderhouden. Maar omdat hij echt moest worden opgeknapt, zijn we een actie begonnen. Op www.eensonarnaarlonden.nl zijn we sponsors gaan werven. Zonder sponsors ben je nergens. Zeilonderdelen zijn nou eenmaal ontzettend duur.”

De boot was voor 99 procent weer gevuld met nieuwe materialen, toen het Watersportverbond besloot dat het tijd was voor een nieuwe boot. De nieuwe boot werd kaal opgeleverd, waardoor de mannen hem helemaal zelf konden inrichten. “Nu is de boot precies zoals wij het willen. Alle touwtjes zitten waar wij ze willen hebben. We hebben de inrichting zo simpel mogelijk gehouden. Geen extra dingetjes. Daar kan je je alleen maar in vergissen.”

Met deze nieuwe boot moeten Rossen en zijn teamgenoten het gaan doen op de Paralympische Spelen. Ze hebben maar één doel, en dat is goud op het water van Weymouth. “We gaan voor goud. We maken ook een goede kans. Natuurlijk is het altijd maar de vraag of je het daadwerkelijk gaat halen, maar de kans is zeker aanwezig. De top zit nu veel dichter bij elkaar. Waar boten voorheen binnen dertig seconden na elkaar finishten, is dat nu twintig seconden geworden. Maar dat maakt niet uit. Zeilen is een ervaringssport en wij hebben die ervaring. Paralympisch zilver heb ik al en brons vind ik niet mooi. Het moet straks dus wel goud worden.”

Volg Mischa Rossen via

Twitter: @mmrossen
Facebook: facebook.com/mischarossen
Site: knwv.nl