Bij bankdrukken moeten de deelnemers liggend op een (druk)bank een gewicht controleren. De drukbank is voorzien van haltersteunen, zodat de deelnemer een lange halter vanuit liggende positie kan pakken. De halter wordt vervolgens omlaag gebracht waar de atleet het gewicht boven de borst even onbeweeglijk moet houden. Daarna moet de atleet de halter met kracht omhoogstoten, waarbij de ellebogen gestrekt dienen te zijn.
Tijdens de lift dient het lichaam in positie te blijven. Een uitzondering kan om medische redenen worden goedgekeurd.
Het bankdrukken kent één discipline, met tien verschillende categorieën die op lichaamsgewicht worden ingedeeld. De atleten hebben drie pogingen en twee minuten om elke poging te voltooien. De winnaar is degene die het hoogste aantal kilogrammen weet te tillen.
De mannen komen uit in klassen tot 48kg, 52kg, 56kg, 60kg, 67,5kg, 75kg, 82,5kg, 90kg, 100kg en +100kg. De vrouwen strijden in klassen tot 40kg, 44kg, 48kg, 52kg, 56kg, 60kg, 67,5kg, 75kg, 82,5kg en +82,5kg.
Drie scheidsrechters geven door middel van een wit of rood licht aan of de poging is geslaagd. Tussen de eerste en tweede poging, en tussen de tweede en de derde, moet er een minimumverhoging van 2,5 kilogram zijn.
Pogingen kunnen op de volgende gronden worden afgekeurd:
- de atleet komt niet tot volledige strekking van de armen
- de atleet maakt tijdens de lift geen gesynchroniseerde beweging
- de atleet houdt de halter niet onbeweeglijk op de borst
- de poging wordt niet voltooid binnen de tijdslimiet
- de positie van het lichaam verandert tijdens de lift
- de halter daalt nadat het op de borst onbeweeglijk is geweest
- de halter maakt tijdens het uitstoten een neerwaarste beweging
- de halter komt in contact met een lader of een andere omstander
- de atleet volgt de aanwijzingen van de scheidsrechter niet op
- de lift voldoet niet aan de eisen van de algemene beschrijving van de lift