Gekwalificeerd voor Sochi 2014: Bart Verbruggen

Bart Verbruggen 656

Bart-Verbruggen_200x300Bart VerbruggenFoto: Mathilde Dusol
Naam: Bart Verbruggen
Geboren: Utrecht, 15 mei 1988
Sport: Alpineskiën (staand)
Gekwalificeerd voor: Super G en Afdaling

Bekijk hier een mindocumentaire over Bart Verbruggen op weg naar Sochi.

Door in februari van dit jaar tijdens de wereldkampioenschappen alpineskiën vierde te worden op de afdaling, wist Bart Verbruggen zich te kwalificeren voor de Paralympische Spelen Sochi 2014. Een hele opluchting voor de Utrechter. Vier jaar geleden miste hij op een haar na kwalificatie voor Vancouver 2010. “Toen scheelde het een tiende van een seconde. Nu heb ik de kwalificatie al vroeg binnen en dat is heel erg fijn. Scheelt toch een hoop stress en spanning.”

Bart werd in 1988 te vroeg geboren, met een dubbele hersenbloeding. Zodoende is hij linkszijdig spastisch, waardoor hij zijn linkerarm en -been niet goed kan aansturen. Skiën leerde hij niettemin al toen hij heel jong was. Na een uitstapje naar het CP-voetbal, ging hij met het skiën de wedstrijdsport in. “Ik ski gewoon op twee ski’s, maar wel met één stok, omdat ik in mijn linkerhand niet genoeg kracht heb om een stok vast te houden. Bochten maak ik anders dan valide skiërs. Met een bocht naar rechts kan ik mijn heup er goed in draaien. Met een bocht naar links kan ik dat net niet. Om te voorkomen dat ik niet te ver doordraai met mijn bovenlijf, moet ik wat anders met mijn bovenlijf doen.” 

“Het skiën heeft mij een hoop zelfstandigheid en doorzettingsvermogen gebracht”, zegt Bart. “Dat doorzettingsvermogen uit zich er onder meer in dat ik niet onder wil doen voor valide mensen. Ik heb twee broers en wil altijd net iets beter zijn dan zij. En ik doe er alles aan om dat voor elkaar te krijgen. Met skiën lukt dat aardig.”


Wie Bart met hoge snelheid van een berg naar beneden ziet komen, zal zien dat zijn linkerbeen behoorlijk ‘klappert’. “Ik mis de kracht om de coördinatie in mijn been goed te houden. Tijdens de run merk ik daar zelf niets van. Beneden bij de finish willen coaches nog wel eens zeggen dat het er ‘tricky’ uitziet. Ze houden hun hart vast als ik naar beneden kom. Maar ik kom altijd beneden en ben het gewend. Het is best wel spannend, maar ik probeer tijdens runs zo min mogelijk na te denken over de snelheid waarmee ik naar beneden ga. Want als ik daar teveel over ga nadenken, dan gaat het fout.”

“Het mooiste is natuurlijk om in de bergen op de piste te staan”, vindt Bart. “Maar als ik thuis ben, heb ik ook nog acht, negen trainingen per week. Van fietsen tot coördinatietraining en natuurlijk ook krachttraining. Ik ben nu op Papendal vooral veel coördinatieve oefeningen aan het doen en dat werpt inmiddels al zijn vruchten af. Mijn eerste doel was om de Paralympische Spelen te halen. Nu wil ik zo goed mogelijk skiën en meedoen om de prijzen, in ieder geval op de afdaling. Ik hoop mij in ieder geval ook nog te kwalificeren op de Super G. Ik moet volgend jaar in staat zijn om mee te doen voor de bovenste plaatsen.”

Minidocumentaire Bart Verbruggen:

Deel dit via: