Wendy Schrijver

Tafeltennis

Naam: Wendy Schrijver
Geboortedatum: 25 januari 1984
Woonplaats: Zwolle
Werk: Fulltime sporter
Sport: Tafeltennis, klasse 7 (enkelspel en teamwedstrijd)
Prestaties: EK brons (2007, 2009); WK zilver (2010, 2011) allemaal teamwedstrijden

Gekwalificeerd door: een plaats in de top 8 op de ITTF PTT wereldranglijst op de peildatum van 1 januari 2012

Wedstrijddata tijdens de Spelen:
- 30 augustus, 17.40 (kwalificatie)
- 31 augustus, 14.00 en 20.20 (kwalificatie)
- 1 september, 17.45 (halve finales)
- 3 september, 17.30 (medaillewedstrijden)
- 5 september, 17.30 (teamwedstrijden)
- vanaf 6 september vervolg teamwedstrijden

Tafeltennisster Wendy Schrijver eindigde op de vijfde plaats op de wereldranglijst van 2011. Daarmee voldeed ze ruim aan de nationale en internationale eis om zich te kwalificeren voor de Paralympische Spelen van 2012 in Londen. Maar toch bleef het tot het einde van 2011 spannend voor Schrijver. “Als je naar het hele jaar kijkt, heb ik heel safe gespeeld. Op het laatst werd het toch nog spannend. Een concurrente van mij werd heel onverwachts Afrikaans kampioen, waardoor zij weer plaatsen klom op de ranglijst. Toen kneep ik hem toch even.”

Dat is ook wel logisch, want vier jaar geleden miste de tafeltennisster uit Zwolle de Paralympische Spelen in Beijing op een haar na. “Ik had toen wel aan de internationale eisen voldaan, maar niet aan de eisen van NOC*NSF. Dat ik me nu wel heb gekwalificeerd, is echt heel bijzonder. Ik zat in Argentinië toen ik het hoorde en was zo blij en opgelucht! Het is de eerste keer dat ik naar de Paralympische Spelen ga. Ik heb wel verhalen gehoord, maar het is zo bijzonder dat ik er nu nog niks van kan verwachten. Ik zie daar wel hoe het is.”

Hersenbloeding
Schrijver komt uit in klasse 7. Een klasse voor speelsters met een redelijk zware handicap. “Ik was drie jaar oud toen ik een hersenbloeding kreeg. Hierdoor functioneert de linkerkant van mijn lichaam minder tot niet. Tijdens wedstrijden is mijn linkerarm vastgebonden op mijn rug. Zo maak ik geen onverwachte bewegingen en blijf ik beter in balans. Het ziet er net zo uit als bij schaatsers. Die hebben op het rechte eind vaak ook een hand op hun rug.”

Ook krijgt ze af en toe botox-injecties. “Ik krijg botox waar het eigenlijk voor bedoeld is. Het wordt in de spieren van mijn armen gespoten en zorgt ervoor dat de spanning van mijn spieren wordt afgehaald. Daardoor vermindert het spasme in mijn arm.”

Schrijver was een jaar of tien toen ze met tafeltennis begon. “Ik heb altijd al gesport. Voor therapie moest ik zwemmen en paardrijden, maar daar vond ik niet zo veel aan. Tijdens een scholierentoernooi in Dalfsen, waar ik vandaan kom, tafeltenniste ik voor het eerst. Ik was gelijk enthousiast en vond het erg leuk. Toen ik bij de meisjes landelijk speelde, werd ik door de toenmalige bondscoach gevraagd voor het gehandicapten tafeltennis. Daar had ik zelf nog nooit aan gedacht.”

Gehandicaptensport in de lift
Ze was toen zestien. Erg jong voor die tijd, maar nu is dat heel anders, zegt Schrijver. “Er zijn nu meisjes van twaalf die al heel serieus met het Paralympische tafeltennis bezig zijn. Daaraan zie je dat de gehandicaptensport in de lift zit. Er spelen nu ook veel meer vrouwen. Jaren geleden moest je blij zijn als je een paar tegenstanders had. Nu moet iedereen vechten voor een plaats bij de top.”

Bij die top hoort Schrijver inmiddels ook. De concurrentie is groot, maar zo ook haar wil om te winnen. “Er is een aantal hele lastige tegenstanders, maar op het wereldkampioenschap in 2010 ben ik vierde geworden. Daarom is mijn doelstelling voor Londen de halve finale halen. Daar maak ik, denk ik, wel een goede kans op.”
Teamgenoot en concurrente

Tijdens het individuele toernooi kan Schrijver landgenote Kelly van Zon tegenkomen. “Dat is heel raar. We kennen elkaar al meer dan tien jaar. We trainen samen, we slapen tijdens toernooien altijd bij elkaar op de kamer. Als je dan tegen elkaar moet spelen, word je natuurlijk anders wakker dan als je tegen een buitenlandse speelster moet spelen. Maar we zullen nooit onaardig tegen elkaar doen. Dat nooit. En als we elkaar dan toch moeten tegenkomen, dan maar, zoals Kelly zegt, in de finale.”

Samen met Kelly van Zon neemt ze ook deel aan de landenwedstrijd. Maar als ze eerlijk is, verwacht ze daar helemaal niks van. “Nul komma nul. Alle klassen zijn samengevoegd. Dat betekent dat wij ook tegen speelsters uit klasse tien kunnen spelen. Dat is een verloren zaak. Er zijn zelfs speelsters uit die klasse die ook aan de Olympische Spelen meedoen. De lichamelijke achterstand is zo groot. Daar kan je niet tegenop boksen.”

Daarom ligt de focus volledig op het individuele toernooi. “Het trainingsschema is helemaal aangepast op de Paralympische Spelen. Er wordt meer getraind op ballen met effect, want dat is mijn sterke punt. Ik heb daar het goede materiaal voor. Hoe raarder de ballen, hoe verrassender het resultaat.”

Volg Wendy Schrijver via:

Twitter: @wendela84
Facebook: facebook.com/wendy.schrijver
Site: www.wendyschrijver.nl